تعلق خاطر را انسانهاي اوليه اختراع کردند زماني که هنوز غارها کشف نشده بود براي خط خطي کردن .
" ما " که انسانهاي متمدني هستيم ديگه چرا؟ وقتي  براي خط خطي کردن حتي به اعصابِ همديگر هم رحم نمي کنيم .

بعضي وقتها حس نيمکت نشيني را دارم که خدا براي دو دقيقه ي آخر بازي روش حساب مي کنه !
: البته اگه بازي به وقت اضافه کشيده بشه .

تو از طغیان کدامین باد در کور سوی خاطره هایت گم شدی که عجوزه ی شکست را بیهوده می پنداری ،
تا از مرثیه ی ناهمگون پلی بسازی برای پریدن ....
وزان شو باد زمستانی
هوووو .... هوووو

ساده است ... شايد حتي به طرز مسخره اي
ولي مسخره نیست که ساده بشه ازش گذشت ...
: مامانم گريه دارم ، دلت تنگ نشده ؟
کاش بودي و با بودنت ، نبودي . حالا که نيستي بد جوري حجم بودنت سنگيني مي کنه . کاش اينقدر جون سخت نبودم ...
- شب بخیر مادر .

 

 دست بردار ، اينجا ديالوگ ها بعد از گفتن ، نوشته مي شه ، پس تقصير ما نيست اگه خوب حرف نمي زنيم ، خوب بازي نمي کنيم ، ولي خوب گند ميزنيم .

هفته ی آخر ِ خرداد زیادی (خیلی بیشتر از زیادی) داره کش میاد ، ما رو باش می خواستیم تو پست اول تیر بنویسیم چقدر زود خرداد امسال ته کشید !
:هر دفعه اومدم این لینکها رو درست کنم یه چیزی پیش اومد نشد ... فعلا همینجوری باشه تا یکی دو هفته دیگه ! ( انگار همه چیز می خواد یه جورایی نشون بده که نباید از قبل برای چیزی برنامه ریزی کرد )

لباس سفيد مي پوشم ، نقاشي هاي سفيد مي کشم ، کتابهاي سفيد مي خونم ، فيلمهاي سفيد مي بينم ، اصلا همه چيز بايد سفيد باشه ، کامپيوترمو خيلي دوست دارم چون سفيدِ ، مثلا اگه سورمه اي بود حالمو به هم ميزد حالا باز نقره اي يه چيزي . در و ديوار اتاقمو سفيد مي کنم ، اصلا همه ي خونه بايد سفيد باشه . مامانه سفيد ، باباي سفيد ، ظهر براي ناهار سفيد پلو . کاش آسمون سفيد بود ، متعال هم سفيد ، کيف سفيد ، گداي سفيد ، پول سفيد ، تو هم سفيد ، نوشته هاي سفيد ، وبلاگ سفيد ، شب سفيد ، تـَختم سفيد ، همه ي نورها سفيد ، خواب سفيد ، اگه پياده روها هم سفيد بود کفش هيچ بچه اي خاکي نمي شد ، مجري سفيد ،  راديو رو سفيد مي کنم تا " رايو فردا " آهنگهاي سفيدِ از پيش تعيين نشده بذاره -عاشق غافل گيري هاشم -. دکتر سفيد ، قرص سفيد ، ويزيت سفيد ، دود سفيد ، رفيقمون اگه بود عينک آفتابی ِ سفيد بهش ميدادم ، اونوقت همه ي صورتشو به جاي شيشه ي سياه ِ بزرگ ، سفيدي مي گرفت ، عطرهايي با بوي سفيد ، خيابون انقلاب سفيد ، سينما آفريقا سفيد ، کتابفروشي هاي آمادگاه سفيد ، پيتزا فروشي ِ توي شهرک سفيد ، ...
خسته شدم چقدر سفيدي کاش دنيا سیاه بود . لباسم سياه ، نقاشي هاي کنته ، کتابهاي فونت سیاه ، فيلمهاي قديمي ،همه چيز بايد سیاه باشه ، به تو چه که من از سفيد خوشم مياد ؟

: اصلا کاش دنیا رنگی بود ...

شايد روي تخت بيمارستان مهربون تر از هميشه باشي ، ولي صبورتر ، نه .
- بلند شو ، بذار من به اندازه ي تموم بيداري هات بخوابم ، خيلي خسته ام .
: فکر کن .... یه سالن مثل سالن بیمارستان توی شب که فقط بعضی چراغهاش روشنه...  وقتي تو عمقش ميري تازه مي فهمي چقدر تاريکه ... دقیقاً مثل خیلی از آدما ...

اصل هر چیزی رو اگه می شد راحت دید ، همه ی آدما چیزی می شدند شبیه صفحه های خاکستری .
: اتفاقا خوبیه سکه به اینه که دو رو داره . یه طرف واسه آدمایی که می تونن خوب بشمارند و یه طرف واسه آدمایی که می تونن خوب ببینند .

سفر = خستگی ... چه دو ساعت ، چه دو روز !
فعلا اگه بیست و چهار ساعت خواب عمیق یه جا سراغ داری من خریدارم .

هی ، تو ماهی قرمزه ی عید
دیگه داری حوصلمو سر می بریا
نکنه می خوای تا عیدِ سال ِ دیگه همینجوری توی تنگ جلبک گرفته ات حباب بشماری ؟

سخت ، تو را به ورطه ي جنون مي کشانند آن زمان که در سرزمين چهار بُعدي ِ باورشان تو ديگر آن نيستي که بايد باشي ...

: بین " باید باشی " و " بودی " تردید دارم .

... پيدا شدني هم اگر بود فقط از طريق امواج و گوشي ِ تلفن همراه ميسر بود وگرنه دنياي مجازي که همه رو تو خودش دفن مي کنه .

کم کم داشتم شک مي کردم ولي يه دفعه زيادي مطمئن شدم همه ي آدما دچار نوعي جنون نهفته هستند که فقط  بعد از تمام سرخوردگي هاشون آشکار ميشه . اين جنون هيچ ربطي به شخصيت واقعيشون نداره ولي اونا احساس ميکنند "اين " همونيه که دنبالش مي گشتند . اين شخصيت نهفته هم زياد دوام نمياره و به طور ناخواسته و زود سرکوب مي شه .
: هميشه آدمهاي اعتماد به نفس دارو تحسين مي کردم . منم اگه آدم اعتماد به نفس داري بودم الان حتما يا توي فضا زندگي مي کردم يا روي آب با سرعت نور مي دويدم .

: آدما بعضی وقتا نمی تونن به این فکر کنند که : چی تو وبلاگشون بنویسند . مثلا وقتی تب می کنند و گردن درد وسردردِ شدید می گیرن .
: البته فکر نکنم در شرایط عادی هم اصلا فکری روی این مسئله بشه!

-پنجمین عصر مرطوب آذر ۸۴- بخون قصه ی سکوتو

مهم نبود قران یا تورات یا ... و ماله کدوم دین
مهم اين بود که تمام کتاب هاي بزرگ دنيا رو خونده بود به جز کتابي که مي گفت بهش اعتقاد دارم .

بعدها فهمیدم عشق واقعی رو فقط یک پیرمرد شصت ، هفتاد ساله تجربه می کنه اونم موقعی که یک زن با تمام چروک های دستش مواظب تمام نبض های زده و نزده ی همون پیرمردِ .
---
تو نشستی روی صندلی ، من نگاه می کنم و می گم  1340رو یادت میاد؟ تو می خندی و می گی آره فقط 24 روز اختلاف داشتیم . بعد به این فکر می کنیم که بچه هامون لابد پنج ساله دیگه جشن تولد پنجاه سالگیمونو بدون اختلاف روزهاش برامون می گیرند . من هم می خندم و می گم ... تا پنج سال دیگه کی مرده ، کی زنده ؟  .......دفتری که توش خاطرات بیست سالگی رو نوشته بودیم ورق میزنم و میرسم به جایی که تو نوشتی " یک روز آدرس خانه ی مرا بهتر از خود من می دانی " و ... دست می کشم روی سنگ قبری که حالا خیلی خیسه .

هر چه پيشتر ميروم بيشتر تشخيص مي دهم ... آنچه را که من به دنبالش هستم ، لحظه هاي آني ِ غرق شدن اشيا و طبيعت در نوري ست که همه جا حضور دارد و بر همه چيز تاثير مي گذارد .
                                    « کلود مونه »

: نمايشگاه نقاشي ِ نابينايان هم حکايتي داشت بس غـريب ... سياهي روي سفيدي و احساسي که دستمالي نشده بود .