اي عاشق در انتظار چه نشستي ؟
در انتظار بادهاي پائيزي .باران هاي بهاري.برگ هاي زرد ويا شکوفه هاي ارغواني
                                                                              در انتظار کدامي؟
انتظار بيهوده است،پنجره را باز کن،جدال را بشکن،غبار را بشوي و خاطره ها را به خاطره ها بسپار
تا پايان پايان ها ماندست                          اين است زندگي...اين است روزگار...

---

ديدم دلم گرفته هواي گريه دارم              تو اين غروب غمگين دور از رفيق و يارم
ديدم دلم گرفته دنيا به اين شلوغي           اين همه آدم اما من کسي رو ندارم
ديدم غروبه اما نه مثل هر غروبي          پهناي آسمونو، از غم نديده بودم ،هرگز به اين شلوغي
ديدم که جاده خستس از اينکه عمري بستس
اونم تموم حرفاش يا از هجوم بارون يا از پلي شکستس
اونم تموم راهاش يا انتها نداره يا از ميونه بستس
من و غروب و جاده رفتيم تا بينهايت       از دست دوري راه يکي نکرد شکايت
گم شديم از غريبي             من و غروب و جاده
از بس هوا گرفته از بس که غم زياده پر از غبار غم بود  هر جا نگاه مي کردي
              کي داشت خبر که يک روز ميري که بر نگردي

 ديدم غروبه اما نه مثل هر غروبي ...